બનતા કામ છેલ્લી ઘડીએ બગડી જાય છે, તો જાણો એવું કેમ થાય છે, વાંચો ઉપયોગી શીખ આપતો પ્રસંગ.

0
472

આપણા જીવનમાં ઘણી વાર એવું બને છે કે આપણે કોઈ કાર્ય પૂરું કરવાની અણી પર હોઈએ પણ તેને પૂરું કરી શકતા નથી. છેલ્લી ક્ષણોમાં કંઈક ગડબડ થઈ જાય છે અને આપણે તેનો પસ્તાવો કરતા રહી જઈએ છીએ. છેલ્લી ઘડીની નાનકડી બેદરકારી આપણું આખું કામ બગાડી દે છે.

ઘણી વખત સફળતાની નજીક પહોંચ્યા પછી પણ આપણે તેને પ્રાપ્ત કરવામાં નિષ્ફળ થઈએ છીએ, તેનું કારણ એ છે કે લક્ષ્યસ્થાનની નજીક પહોંચીને આપણે આપણી ધીરજ ગુમાવીએ છીએ. આજે અમે તમને એવી જ એક ઘટના વિષે જણાવી રહ્યા છીએ, જે સમજાવે છે કે જ્યાં સુધી આપણે આપણું લક્ષ્ય પ્રાપ્ત ન કરીએ ત્યાં સુધી આપણે ધીરજ અને સંયમ ન ગુમાવવો જોઈએ.

વૃક્ષો પર ચઢતા શીખવનારે આપ્યો જીવનનો મૂળ મંત્ર : એક જંગલની નજીક એક નાનકડું ગામ હતું. ત્યાં એક માણસ રહેતો હતો જે લોકોને ઝાડ પર ચડવાની તાલીમ આપતો હતો. લોકો તેમને પ્રેમથી બાબા કહીને બોલાવતા હતા. એક દિવસ બાબાએ યુવાનોના એક જૂથને બોલાવ્યું જેમને તે ઝાડ પર ચડવાની તાલીમ આપી રહ્યા હતા.

તે જૂથ માટે તાલીમનો છેલ્લો દિવસ હતો. બાબા તેમને એક ઝાડ પાસે લઈ ગયા. તે એક ઊંચું અને લપસણું વૃક્ષ હતું, જેના પર ચઢવું અત્યંત મુશ્કેલ હતું. બાબાએ યુવાનોને કહ્યું, “આજે તમારી તાલીમનો છેલ્લો દિવસ છે. હું જોવા માંગુ છું કે તમે લોકો વૃક્ષો પર ચડવામાં કેટલા પારંગત બન્યા છો, તેથી હું તમને આ ઊંચા ઝાડ પર ચડવા માટે પડકાર ફેંકું છું. જો તમે બધા આ ઝાડ પર ચઢવામાં સફળ થાવ તો તમે દુનિયાના કોઈપણ વૃક્ષ પર સરળતાથી ચઢી શકો છો.

બાબાની વાત સાંભળીને બધા ઉત્સાહિત થઈ ગયા. તેઓ ઝાડ પર ચઢવા માટે એક લાઈનમાં ઊભા હતા. સૌ પ્રથમ એક યુવક ઝાડ પર ચઢવા લાગ્યો. તે ખૂબ જ સરળતાથી ઝાડ પર ચઢ્યો અને પછી નીચે આવવા લાગ્યો. જ્યારે તે અડધે સુધી પહોંચ્યો ત્યારે બાબાએ કહ્યું, “સાવધાની રાખજે… આરામથી ઊતર… કોઈ ઉતાવળ નથી.”

પેલા યુવકે પણ એવું જ કર્યું. તે કાળજીપૂર્વક નીચે ઉતર્યો. એ પછી એક એક કરીને તમામ યુવકો ઝાડ પર ચઢવા લાગ્યા. જ્યારે તે ઝાડ પર ચડતા ત્યારે બાબા તેમને કંઈ કહેતા નહિ, પરંતુ જ્યારે તે ઝાડ પરથી ઉતરતી વખતે અડધે પહોંચતા અથવા તળિયે પહોંચવાના હોય ત્યારે બાબા કહેતા, “સાંભળ, આરામથી અને ખૂબ કાળજીથી ઊતરી જા. કોઈપણ પ્રકારની ઉતાવળ નથી.”

બધા ખૂબ ખુશ હતા, પરંતુ એક વાત તેમને પરેશાન કરતી હતી અને તે એ હતી કે, બાબાએ તેમને ઝાડ પરથી ઉતરતી વખતે સાવચેત રહેવા કેમ કહ્યું? ઝાડ પર ચડતી વખતે કેમ નહીં?

તેમણે બાબાને પૂછ્યું, “બાબા, તમે અમને ઝાડ પર ચડતી વખતે સાવચેત રહેવાનું ના કહ્યું, પરંતુ નીચે ઉતરતી વખતે જ્યારે જમીનનું અંતર ખૂબ જ ઓછું હતું, ત્યારે તમે અમને સાવચેત રહેવા કહ્યું, એવું શા માટે?”

બાબાએ કહ્યું, “જુઓ, આ ઝાડની સૌથી ઉપરની ડાળી પર ચડવું બહુ મુશ્કેલ છે, એ હું પણ જાણું છું અને તમે પણ. તેથી તમે મારા બોલ્યા વિના પહેલેથી જ સજાગ હતા. આવું દરેક સાથે થાય છે. પરંતુ સતર્કતા અને સાવચેતીમાં ચૂક ત્યારે થાય છે જ્યારે આપણે લક્ષ્યસ્થાનની નજીક હોઈએ છીએ. ત્યાં આપણે વિચલિત થઈએ છીએ અને આપણે ભૂલો કરીએ છીએ. બાબાની આ વાતમાંથી યુવાનોને જીવનનો મોટો બોધપાઠ મળ્યો.

લાઈફ મેનેજમેન્ટ – કેટલીકવાર ધીરજ ગુમાવવાને કારણે આપણે ભૂલો કરીએ છીએ, તેથી જ્યાં સુધી તમે તમારા ગંતવ્ય પર ન પહોંચો ત્યાં સુધી ધીરજ રાખો. કામની શરૂઆતમાં જેટલી ધીરજ અને કાળજી જરૂરી છે તેટલી જ કામના અંત સુધી પણ જરૂરી છે.