ભાઈ પોતાની બહેન સાથે કરતો ખરાબ વર્તન, પણ મુશ્કેલ સમયમાં બહેને જે કર્યું તે જાણી આંખોમાં આંસુ આવી જશે

0
2963

બહેનના લગ્નને 6 વર્ષ થઈ ગયા છે. હું ક્યારેય તેના ઘરે ગયો નથી. હોળી, દિવાળી જેવા મોટા તહેવારો ઉપર પણ ક્યારેક-ક્યારેક મમ્મી-પપ્પા જાય છે. એક દિવસ મારી પત્ની મને કહેવા લાગી કે, જ્યારે પણ તમારી બહેન આવે છે ત્યારે તેના બાળકો ઘરની હાલત બગાડી નાખે છે. ખર્ચો બમણો થઈ જાય છે અને મમ્મી આપણાથી સંતાડીને ક્યારેક સાબુનું બોક્સ તેમને આપે છે, ક્યારેક કપડાં, તો ક્યારેક સર્ફનો ડબ્બો આપી દે છે. અને ક્યારેક ક્યારેક તો ચોખાનો થેલો ભરી આપે છે. મમ્મીને કહો, આ અમારું ઘર છે, કોઈ ચેરિટી સેન્ટર નથી.

આ સાંભળી મને ખૂબ ગુસ્સો આવ્યો કે હું મુશ્કેલીથી માંડ ખર્ચો ઉઠાવી રહ્યો છું અને માં બધું બહેનને આપે દે છે. એક દિવસ બહેન ઘરે આવી હતી, તેના દીકરાએ ટીવીનું રિમોટ તોડી નાખ્યું. હું મમ્મીને ગુસ્સામાં કહી રહ્યો હતો, મમ્મી બહેનને કહી દે કે એ રક્ષાબંધન પર જ અહીં આવે બસ. અને આ જે તમે સાબુ, સર્ફ અને ચોખાનો થેલો ભરી આપો છોને, તે બધું બંધ કરો. મમ્મી ચૂપ રહી. બહેને મારી બધી વાત સાંભળી લીધી હતી, પણ બહેન કંઈ બોલી નહિ.

સાંજના 4 વાગી ગયા હતા. બહેને પોતાના બાળકોને તૈયાર કર્યા અને કહેવા લાગી, ભાઈ, મને બસ સ્ટોપ સુધી મુકવા આવ. “થોડા દિવસ વધુ રહી જાને…” મેં ખોટે ખોટું કહી દીધું. પણ તે હસી અને બોલી, ભાઈ, બાળકોની રજા પૂરી થવા આવી છે.

પછી જ્યારે અમારા બંને ભાઈઓ વચ્ચે જમીનની વહેંચણી થઈ રહી હતી ત્યારે મેં ભાઈને સ્પષ્ટ ના પાડી દીધી હતી કે, હું મારી જમીનમાંથી બહેનને ભાગ નહીં આપું.

બહેન સામે જ બેઠી હતી. તે ચૂપ રહી અને કંઈ બોલી નહિ. મમ્મીએ કહ્યું કે દીકરીનો પણ હક હોય છે. પણ મેં ગાળો આપી અને કહ્યું કે, ગમે તે થાય હું બહેનને ભાગ નહીં આપું. મારી પત્ની પણ બહેનને ગમે તેમ બોલવા લાગી, તે બિચારી ચૂપ રહી.

મોટો ભાઈ થોડા સમય પછી અલગ થઈ ગયો. સમય પસાર થયો. મારા મોટા પુત્રને ટીબી થઈ ગયો, મારી પાસે તેની સારવાર કરાવવા માટે પૈસા ન હતા. હું ખૂબ જ પરેશાન હતો. એક લાખ રૂપિયાનું દેવું પણ લઈ લીધું હતું.

હું ખૂબ જ પરેશાન હતો, રૂમમાં એકલો બેસીને મારી સ્થિતિ પર રડી રહ્યો હતો. એ વખતે એ જ બહેન ઘરે આવી. મેં ગુસ્સામાં કહ્યું, હવે આ આવી ગઈ અપશુકનિયાળ.

મેં મારી પત્નીને કહ્યું કે, કંઈક તૈયાર કર બહેન માટે. ત્યારે મારી પત્ની મારી પાસે આવી ને કહેવા લાગી કે, કાંઈ જરૂર નથી એમના માટે કાંઈપણ રાંધવાની.

પછી એક કલાક પછી તે મારી પાસે આવીને બોલી, ભાઈ, તું ચિંતામાં છે? બહેને મારા માથા પર હાથ ફેરવતા કહ્યું, હું તારી મોટી બહેન છું. પણ જો તું મારા કરતાં ઉંમરમાં મોટો લાગે છે. પછી પર્સમાંથી સોનાની બંગડી કાઢીને મારા હાથમાં મૂકી અને ધીમેથી બોલી, ગાંડા તું ખોટો જ પરેશાન થાય છે. આ બંગડીઓ વેચીને તારા દીકરાની સારવાર કરાવ. તારો ચહેરો તો જો, શું હાલત બનાવી દીધી છે.

હું ચૂપ રહ્યો. બહેન તરફ જોઈ રહ્યો હતો. તેણીએ હળવેકથી કહ્યું, કોઈને કહેતો નહીં આ બંગડી વિષે, તને મારા સોગંધ છે. બહેને મને એક હજાર રૂપિયા આપ્યા, જેમાં સો-પચાસની નોટો હતી, કદાચ તેની જમાપૂંજી હતી. તે રૂપિયા મારા ખિસ્સામાં મુકતા તેણીએ કહ્યું, બાળકો માટે ખાવાનું લાવજે. ખોટો પરેશાન ના થઈશ. પોતાનો હાથ મારા માથા પર મૂક્યો અને કહ્યું, જો તારા વાળ સફેદ થઈ ગયા છે.

પછી તે ઝડપથી જવા લાગી. મેં તેના પગ તરફ જોયું, તેણીએ તૂટેલી મોજડી પહેરી હતી. જૂનો દુપટ્ટો ઓઢ્યો હતો. તે જ્યારે પણ આવતી ત્યારે તે જ દુપટ્ટો ઓઢીને આવતી.

આપણે ભાઈઓ કેટલા મતલબી હોઈએ છીએ, બહેનને સેકન્ડમાં પારકી કરી દઈએ છીએ, અને બહેન ભાઈનું થોડું પણ દુઃખ સહન નથી કરી શકતી.

હું હાથમાં બંગડી પકડીને જોર જોરથી રડી રહ્યો હતો. બહેનની આંખો પણ ભીની હતી. પોતાની સાસરીમાં ભગવાન જાણે તે કેટલા દુઃખ સહન કરતી હશે.

કેટલોક સમય બહેન પાસે બેસીને તેની ખબર અંતર પૂછવાનું રાખો, કદાચ થોડી ક્ષણો માટે તેમના ચહેરા પર આરામ આવી જાય.

બહેન માં નું સ્વરૂપ હોય છે.