ખરાબ સમયથી ડરશો નહીં, એવા કામ કરો, જેનાથી લક્ષ્ય પૂરા થઈ શકે.

0
444

રામાયણમાં હનુમાનજી એક જંગલમાં ઉભા હતા અને એક ઊંચા પર્વત તરફ જોઈ રહ્યા હતા. તે સમયે તે સીતાને શોધતા લંકા પહોંચી ગયા હતા. જ્યારે તે પર્વત પર ચઢ્યા ત્યારે તેમને એક ભવ્ય કિલ્લાના રૂપમાં લંકા દેખાઈ.

લંકાની દિવાલો સોનાની બનેલી હતી, તેની આસપાસનું વાતાવરણ ઝળહળતું હતું. એ કિલ્લાની અંદર સુંદર ઘરો, ચોક, બજારો, હાથી, ઘોડા, રથ વગેરે હતા. હનુમાનજીએ જોયું કે લંકાનું રક્ષણ મોટા-મોટા રાક્ષસો દ્વારા કરવામાં આવી રહ્યું છે, બધા દેખાવમાં ખૂબ જ ભયંકર હતા. લોકોને ડરાવવા એ રાક્ષસો મનુષ્યો, ગાયો અને ભેંસોને ખાઈ રહ્યા હતા.

લંકાના રક્ષકોને આ હાલતમાં જોઈને કોઈપણ ગભરાઈ શકે છે, પરંતુ હનુમાનજીએ વિચાર્યું કે ડરવાનો કોઈ પ્રશ્ન જ નથી, પરંતુ જો હું આ સ્વરૂપમાં જઈશ, તો તેઓ મને જોઈ લેશે અને યુદ્ધ થશે. એમ વિચારીને તેણે પોતાનું સ્વરૂપ બહુ નાનું કરી નાખ્યું. બરાબર મચ્છર જેટલા કદના થઇ ગયા.

કદ ઘટાડ્યા પછી, હનુમાનજીએ શ્રી રામને યાદ કર્યા અને લંકામાં પ્રવેશ કર્યો.

બોધપાઠ – આ ઘટનામાંથી આપણે બે પાઠ શીખીએ છીએ. પહેલું, સંજોગો ગંભીર હોય ત્યારે આપણે ડરવું ન જોઈએ. નાના બનીને લંકામાં પ્રવેશ કરવાનો અર્થ એ છે કે આપણે એવા કપરા સમયે એવું વર્તવું જોઈએ કે આપણું કામ પૂર્ણ થાય. બીજો બોધપાઠ એ છે કે આપણે ગમે તેટલા સક્ષમ હોઈએ, આપણે હંમેશા ભગવાનને યાદ કરવા જોઈએ.