ભાગવત રહસ્ય 22: જીવનમાં દિવ્યતા લાવવા સત્સંગ કરવો કેમ જરૂરી છે તે જાણવા આ ભાગવત કથા વાંચો.

0
662

ભાગવત રહસ્ય – ૨૨

ભાગવતની કથા ત્રણ પ્રકારે કરવામાં આવે છે. આધ્યાત્મિક, આધિદૈવિક અને આધિભૌતિક રીતે. જરા વિચાર કરો તો સમજાશે કે માનવ કાયા એ જ તુંગભદ્રા છે. ભદ્રા એટલે કલ્યાણ કરનારી અને તુંગ એટલે વધારે. માનવ કાયા દ્વારા જ મનુષ્ય આત્મદેવ થઇ શકે છે. આત્માનો દેવ બને તે આત્મદેવ. આત્મદેવ એ જીવાત્મા છે. આપણે બધાં આત્મદેવ જેવા છીએ. નર જ નારાયણ બને છે.

મનુષ્ય શરીરમાં રહેલો જીવ દેવ બની શકે છે, અને ધારે તો બીજાને પણ દેવ બનાવી શકે છે. મનુષ્ય દિવ્ય જીવન ગાળે તો દેવ બની શકે છે. આત્મદેવ આત્મા જો પ્રભુ સાથે સંબંધ જોડે તો જીવ દેવ-બને છે.

ધુંવા-પુવા કરનારી, કુતર્કો કરનારી ધુન્ધુલી એ બુદ્ધિ છે. જીવ માત્ર ધુન્ધુલી(બુદ્ધિ) જોડે પરણે છે.

દરેકના ઘરમાં આ ધુન્ધુલી (બુદ્ધિ) છે. ધુન્ધુલી કથામાં પણ તોફાન કરે છે. દ્વિધા બુદ્ધિ-દ્વિધા વૃત્તિ એ જ ધુન્ધુલી. દ્વિધા બુદ્ધિ હોય ત્યાં સુધી આત્મ શક્તિ જાગૃત થતી નથી.

બુદ્ધિ પારકી પંચાત કરે છે. પણ હું કોણ છું? મારો ધણી કોણ છે? એનો વિચાર બુદ્ધિ કરતી નથી. તે આત્મ-સ્વરૂપનો વિચાર કરતી નથી. બુદ્ધિનો પતિ આત્મા છે.બુ દ્ધિ સાથે આત્માનું લગ્ન થયું પણ જ્યાં સુધી તેને કોઈ મહાત્મા ના મળે, સત્સંગ ના મળે ત્યાં સુધી વિવેક આવતો નથી. વિવેક રૂપી પુત્રનો જન્મ થતો નથી. વિવેક એ જ આત્માનો પુત્ર છે. સંપત્તિથી વિવેક આવતો નથી, સત્સંગથી વિવેક આવે છે.

આત્મા અને બુદ્ધિના સંબંધથી જો વિવેકરૂપી પુત્રનો જન્મ થતો નથી, તો જીવ સંસાર રૂપી નદીમાં ડૂ-બી-મ-રે-છે. વિવેકરૂપી દીકરો ન હોય તો જીવ સંસારમાં આ-ત્મ-હ-ત્યા-ક-રે-છે. એટલે કે તે આત્માનું કલ્યાણ કરી શકતો નથી. તેથી તો આત્મદેવ ગંગાકિનારે ડૂ-બી-મ-ર-વા જાય છે.

દેવ બનવાની અને બીજાને દેવ બનાવવાની શક્તિ આત્મામાં છે. પણ આત્મ-શક્તિ જાગૃત કરવાની છે.

હનુમાનજી સમર્થ હતા,પરંતુ જામ્બવાને જયારે તેમને સ્વરૂપનું ભાન કરાવ્યું ત્યારેજ તેમને સ્વરૂપનું ભાન થયેલું. આત્મ-શક્તિ સત્સંગથી જાગૃત થાય છે. સત્સંગ વગર જીવનમાં દિવ્યતા આવતી નથી.

સંત મહાત્મા એ આપેલું વિવેક રૂપી ફળ આ બુદ્ધિને (ધુન્ધુલીને) ગમતું નથી.

બુદ્ધિની નાની બહેન છે મન. બુદ્ધિ મનની સલાહ લે તો દુઃખી થાય છે. મન અનેકવાર આત્માને છેતરે છે. મન સ્વાર્થી છે. મન કહે – તે ના કરવું. સલાહ એક ઈશ્વરની જ લેવી. આત્મદેવ મન બુદ્ધિનું કપટ સમજી શક્યો નહિ.

ફળ ગાયને ખવડાવ્યું. ગો એટલે ગાય, ઇન્દ્રિય, ભક્તિ વગેરે અર્થ થાય છે. ફળ ગાયને એટલે ઇન્દ્રિયને ખવડાવ્યું. આખો દિવસ દ્રવ્ય સુખ અને કામ સુખનું ચિંતન કરે, પર-સ્ત્રી અને પર ધનનો વિચાર કરે, અને જેના જીવનમાં ધર્મ પ્રધાન નથી, પાંચ વિષયો પાપથી ભોગવે છે એ ધન્ધુકારી.

– પૂ. ડોંગરેજી મહારાજ.

(શિવોમ પરથી.)