‘મારી શેરીએથી કાનકુંવર’ – આ લોકગીત તમે નથી સાંભળ્યું તો તમે પાક્કા ગુજરાતી ન ગણાવ.

0
409

મારી શેરીએથી કાનકુંવર આવતાં રે લોલ

મુખેથી મોરલી બજાવતા રે લોલ

હું તો ઝબકીને જોવા નીસરી રે લોલ

ઓઢ્યાનાં અંબર વીસરી રે લોલ

હું તો પાણીડાંને મસે જોવા નીસરી રે લોલ

ઈંઢોણી ને પાટલી વીસરી રે લોલ

સાગ રે સીસમની મારી વેલડી રે લોલ

નવલે સુથારે ઘડી પીંજણી રે લોલ

મેં તો ધોળો ને ધમળો બે જોડિયા રે લોલ

જઈને અમરાપરમાં છોડિયા રે લોલ

અમરાપરના તે ચોકમાં દીવા બળે રે લોલ

મેં તો માન્યું કે હરિ આંહીં વસે રે લોલ

મેં તો દૂધ ને સાકરનો શીરો કર્યો રે લોલ

તાંબાળુ ત્રાંસમાં ટાઢો કર્યો રે લોલ

હું તો જમવા બેઠીને જીવણ સાંભર્યા રે લોલ

કંઠેથી કોળીયો ન ઊતર્યો રે લોલ

મને કોઈ રે દેખાડો દીનાનાથને રે લોલ

કોળીયો ભરાવું જમણા હાથનો રે લોલ

હું તો ગોંદરે તે ગાવડી છોડતી રે લોલ

ચારેય દશ્યે નજર ફેરતી રે લોલ

એક છેટેથી છેલવરને દેખિયા રે લોલ

હરિને દેખીને ઘૂંઘટ ખોલિયા રે લોલ

મારી ઘેલી સાસુ ને ઘેલા સાસરા રે લોલ

ગાયું વરાંહે દોયાં વાછરાં રે લોલ

મને ધાનડિયાં નથી ભાવતાં રે લોલ

મોતડિયાં નથી આવતાં રે લોલ

મને હીંચકતાં નવ તૂટ્યો હીંચકો રે લોલ

નાનાંથી કાં ન પાયાં વખડાં રે લોલ

મારી માતા તે મૂરખ માવડી રે લોલ

ઉઝેરીને શીદ કરી આવડી રે લોલ

મારી શેરીએથી કાનકુંવર આવતાં રે લોલ

મુખેથી મોરલી બજાવતા રે લોલ

– સંકલન/સંપાદન : હસમુખ ગોહીલ