કળિયુગમાં માનવી કેવા કર્મો કરશે તેનું કાવ્યાત્મક વર્ણન વાંચો, રામ ચંદ્ર કહ ગયે સિયાસે….

0
376

રામ ચંદ્ર કહ ગયે સિયાસે, ઐસા કલજુગ આયેગા

હંસ ચુનેગા દાના દુન્કા, કૌઆ મોતી ખાયેગા.

ફિર સિયા ને પૂછા

ભગવન, કળજુગ મેં ધરમ કરમ કો કોઈ નહી માનેગા?

તો પ્રભુ બોલે.

ધર્મ ભી હોગા કર્મ ભી હોગા, પરંતુ શર્મ નહી હોગી,

બાત બાત મેં માત પીતાકો બેટા આંખ દીખાએગા,

રાજા ઓર પ્રજા દોનોમે હોગી નીસ દિન ખીચાતાની,

કદમ કદમ પર કરેગે દોનો અપની અપની મનમાની,

જિસકે હાથ મેં હોગી લાઠી, ભેસ વોહી લે જાયેગા.

સુનો સિયા કલજુગ મેં કાલા ધન ઓર કાલે મન હોગે,

ચોર ઉચ્ક્કે નગરશેઠ ઓર પ્રભુ ભક્ત નિર્ધન હોગે,

જો હોગા લોભી ઓર ભોગી વો જોગી કહલાયેગા.

મંદિર સુના સુના હોગા ભરી રહેગી મધુશાલા

પીતાકે સંગ્ સંગ્ ભરી સભામે નાચેગી ઘરકી બાલા,

કૈસા કન્યાદાન પિતા હી કન્યાકા ધન ખાયેગા.

મુરખ કી પ્રીત બુરી, જુએ કી જીત બુરી,

બુરે સંગ્ બૈઠ ચૈન ભાગે હી ભાગે,

કાજળ કી કોટડી મેં કૈસા હી જતન કરો,

કાજળ કા દાગ ભાઈ લાગે હી લાગે,

કોઈ કિતના જતિ હો, કોઈ કિતના સતી હો,

સંગ્ કામિની સે કામ ભાઈ જાગે હી જાગે,

સુનો કહે ગોપીરામ જીસકા હો નામ ઠામ

ઉસકા હી ફંદ ગલે લાગે હી લાગે.

સાભાર કુંજન પટેલ પરસાણીયા (અમર કથાઓ ગ્રુપ)