“તને સાંભરે રે” : શ્રીકૃષ્ણ-સુદામા વચ્ચેની અદ્દભુત મિત્રતાને વર્ણવતી એક નવી જ ભાત પાડતી કૃતિ.

0
441

બાળપણમાં જેમણે સાથે વિદ્યાભ્યાસ કર્યો છે એવા બે મિત્રો કૃષ્ણ અને સુદામા, વર્ષો પછી જ્યારે દ્વારિકામાં મળે છે ત્યારે પોતાના બાળપણના સંસ્મરણોને વાગોળે છે – એ ભૂમિકા પર રચાયેલું કવિ શ્રી પ્રેમાનંદ કૃત આ સુપ્રસિદ્ધ આખ્યાનોમાંનું એક આખ્યાન છે.

શ્રીકૃષ્ણ – સુદામા વચ્ચેની અદ્દભુત મિત્રતાને વર્ણવતી એક નવી જ ભાત પાડતી (પ્રશ્ન અને ઉત્તરના માધ્યમ દ્વારા) શ્રી પ્રેમાનંદજીની ઉત્તમ કૃતિ.

પછી શામળિયો બોલિયા, તને સાંભરે રે ?

હાજી નાનપણાની પ્રેમ, મને કેમ વીસરે રે ?

આપણે બે મહિના પાસે રહ્યા, તને સાંભરે રે ?

હાજી સાંદીપનિ ઋષિને ઘેર, મને કેમ વીસરે રે ?

અન્ન ભિક્ષા માગી લાવતા, તને સાંભરે રે ?

હાજી જમતા ત્રણે ભ્રાત, મને કેમ વીસરે રે ?

આપણે સૂતા એક સાથ રે, તને સાંભરે રે ?

સુખદુ:ખથી કરતા વાત, મને કેમ વીસરે રે ?

પાછલી રાતના જાગતા, તને સાંભરે રે ?

હાજી કરતા વેદની ધુન્ય, મને કેમ વીસરે રે ?

ગુરુ આપણા ગામે ગયા, તને સાંભરે રે ?

હાજી જાચવા કોઈક મુન્ય, મને કેમ વીસરે રે ?

કામ દીધું ગોરાણીએ, તને સાંભરે રે ?

કહ્યું લેઈ આવોને કાષ્ઠ, મને કેમ વીસરે રે ?

શરીર આપણાં ઊ કળ્યાં, તને સાંભરે રે ?

હાજી માથે તપ્યો અરીષ્ઠ, મને કેમ વીસરે રે ?

સ્કંધે કહોવાડા ધર્યા, તને સાંભરે રે ?

ઘણું દૂર ગયા રણછોડ, મને કેમ વીસરે રે ?

આપણે વાદ્વ વદ્યા ત્રણે બાંધવા, તને સાંભરે રે ?

હાજી ફાડ્યું મોટું ખોડ, મને કેમ વીસરે રે ?

ત્રણે ભારા બાંધ્યા દોરડે, તને સાંભરે રે ?

હાજી આવ્યા બારે મેહ, મને કેમ વીસરે રે ?

શીતળ વાયુ વાયો ઘણો, તને સાંભરે રે ?

ટાઢે થરથર ધ્રુજે દેહ, મને કેમ વીસરે રે ?

નદીએ પૂર આવ્યું ઘણું, તને સાંભરે રે ?

ઘન વરસ્યો મુશળાધાર, મને કેમ વીસરે રે ?

એકે દિશા સુઝી નહીં, તને સાંભરે રે ?

થયા વીજ તણા ચમકાર, મને કેમ વીસરે રે ?

ગુરુજી ખોળવા નીસર્યા, તને સાંભરે રે ?

કહ્યું સ્ત્રીને કીધો તેં કેર, મને કેમ વીસરે રે ?

આપણને હૃદયાંશુ ચાંપિયા, તને સાંભરે રે ?

પછી તેડીને લાવ્યા ઘેર, મને કેમ વીસરે રે ?

ગોરાણી ગૌ દોતાં હતાં, તને સાંભરે રે ?

હતી દોણી માગ્યાની ટેવ, મને કેમ વીસરે રે ?

મેં નિશાળેથી કર વધારિયો, તને સાંભરે રે ?

હાજી દીધી દોણી તતખેવ, મને કેમ વીસરે રે ?

જ્ઞાન થયું ગુરુપત્નીને, તને સાંભરે રે ?

તમને જાણ્યા જગદાધાર, મને કેમ વીસરે રે ?

ગુરુદક્ષિણામાં માંગિયું, તને સાંભરે રે ?

હાજી મૃ ત્યુપામ્યો જે કુમાર, મને કેમ વીસરે રે ?

મેં સાગરમાં ઝંપલાવ્યું, તને સાંભરે રે ?

તમો શોધ્યાં સપ્ત પાતાળ, મને કેમ વીસરે રે ?

હું પંચાનન શંખ લાવિયો, તને સાંભરે રે ?

હાજી દૈત્યનો આણ્યો કાળ, મને કેમ વીસરે રે ?

સંયમની પુરી હું ગયાં, તને સાંભરે રે ?

પછી આવી મળ્યો જમરાય, મને કેમ વીસરે રે ?

પુત્ર ગોરાણીને આપિયો, તને સાંભરે રે ?

હાજી પછે થયા વિદાય, મને કેમ વીસરે રે ?

આપણે તે દિનથી જુદા પડ્યા, તને સાંભરે રે ?

હાજી ફરીને મળિયા આજ, મને કેમ વીસરે રે ?

હું તુજ પાસે વિદ્યા ભણ્યો, તને સાંભરે રે ?

મને મોટો કર્યો મહારાજ, મને કેમ વીસરે રે ?

– સં. હસમુખ ગોહીલ (અમર કથાઓ ગ્રુપ)