તેનાલી રામા ભાગ 5: જમીનમાંથી મળેલી સોનાની મૂર્તિ મંત્રીએ સંતાડી દીધી, તેનાલીએ આ રીતે ભાંડો ફોડ્યો

0
107

એક દિવસ વિજયનગર રાજ્યના રાજા કૃષ્ણદેવ રાયાના મનમાં એક મોટું શિવાલય બનાવવાની ઈચ્છા જાગી. આ વિચાર સાથે તેમણે પોતાના ખાસ મંત્રીઓને બોલાવ્યા અને શિવાલય માટે સારી જગ્યા શોધવા કહ્યું. થોડા દિવસોમાં તે મંત્રીઓ દ્વારા શિવાલય માટે એક સારી જગ્યા પસંદ કરવામાં આવી. રાજાને પણ તે જગ્યા ગમી અને તેમણે ત્યાં કામ શરૂ કરવાની પરવાનગી આપી દીધી.

રાજાએ મંદિર બનાવવાની સમગ્ર જવાબદારી એક મંત્રીને સોંપી દીધી. તે કેટલાક લોકોને પોતાની સાથે લઈ ગયો અને જગ્યા સાફ કરવા લાગ્યો. ત્યારબાદ ત્યાં ખોદકામ દરમિયાન શંકરદેવની સોનાની મૂર્તિ મળી. સોનાની મૂર્તિ જોઈને મંત્રીનું મન લલચાયું અને લોકોને કહીને તે મૂર્તિ પોતાના ઘરમાં મુકાવી દીધી.

કેટલાક સફાઈ કામદારો તેનાલી રામાના ખાસ હતા. તેમણે તેનાલીને સોનાની મૂર્તિ અને મંત્રીના લોભ વિશે જણાવ્યું. આ બધી બાબતોની જાણ થયા પછી પણ તેનાલી રામાએ કંઈ કર્યું નહીં. તે યોગ્ય સમયની રાહ જોતા રહ્યા.

થોડા દિવસો પછી મંદિર માટે નક્કી કરેલ સ્થાન પર ભૂમિપૂજન કરવા માટેનું મુહૂર્ત કાઢવામાં આવ્યું. બધું બરાબર થઈ ગયા પછી રાજાએ મંદિર માટે મૂર્તિ બનાવવા માટે દરબારમાં પોતાના મંત્રીઓ સાથે વાત કરવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે તેના વિશે તેમના તમામ મંત્રીઓનો અભિપ્રાય માંગ્યો. બધા સાથે વાત કર્યા પછી પણ રાજા મૂર્તિ અંગે કોઈ નિર્ણય લઈ શક્યા નહિ.

બીજા દિવસે રાજાએ ફરીથી પોતાના બધા મંત્રીઓને દરબારમાં મૂર્તિ વિશે ચર્ચા કરવા બોલાવ્યા. ત્યારે એક જટાધારી સંન્યાસી દરબારમાં આવ્યા. સંન્યાસીને જોઈને બધાએ તેમને આદર આપી તેમને બેસવા માટે કહ્યું. એક આસન પર બેસીને જટાધારી સંન્યાસીએ રાજાને કહ્યું કે, મહાદેવે જ મને અહીં મોકલ્યો છે. હું જાણું છું કે તમે લોકો શિવ મંદિર બનાવવાનું વિચારી રહ્યા છો. અને ત્યાં કઈ મૂર્તિ સ્થાપિત કરવી જોઈએ તેની ચર્ચા અહીં થઈ રહી છે. તેથી જ હું અહીં આવ્યો છું.

જટાધારી સંન્યાસીએ વધુમાં કહ્યું કે ભગવાન શિવે સ્વયં મને તમારી સમસ્યાઓ દૂર કરવા અહીં મોકલ્યો છે. રાજા કૃષ્ણદેવે આશ્ચર્ય સાથે કહ્યું કે, સ્વયં ભગવાન શિવે તમને મોકલ્યા છે! જટાધારી સંન્યાસીએ જવાબ આપ્યો, “હા, મહાકાલે જ મને મોકલ્યો છે.” સંન્યાસીએ કહ્યું કે, શિવ શંભુએ તેમની એક સોનાની મૂર્તિ તમારા માટે મોકલી છે. જટાધારી સંન્યાસીએ એક મંત્રી તરફ આંગળી ચીંધીને કહ્યું કે, ભગવાને તે મૂર્તિ આ મંત્રીના ઘરમાં રાખી છે. એમ કહીને સંન્યાસી ત્યાંથી ચાલ્યો ગયો.

સંન્યાસીની વાત સાંભળીને મંત્રી ભયથી ધ્રૂજી રહ્યો હતો. તેના મનમાં થયું કે આખરે આ જટાધારીને મૂર્તિ વિશે કેવી રીતે ખબર પડી હશે. પછી તેણે રાજા સમક્ષ કબૂલ કરવું પડ્યું કે, તેને ખોદકામ દરમિયાન સોનાની મૂર્તિ મળી હતી.

આ બધું જોઈ મહારાજે દરબારમાં જોયું અને તેનાલી રામાને શોધ્યા, પણ તે ક્યાંય દેખાયા નહિ. પછી થોડા સમય પછી તેનાલી રામા દરબારમાં આવ્યા. તેમને જોઈને બધા જોરથી હસવા લાગ્યા. ત્યારે એક વ્યક્તિએ કહ્યું કે, અચ્છા… તો આ જટધારી સંન્યાસી હતા. તમે તમારા વાળ અને કપડાં ઉતારી દીધા, પણ માળા ઉતારવાનું ભૂલી ગયા.

બધાને હસતા જોઈ મહારાજ પણ હસવા લાગ્યા અને તેનાલી રામાના વખાણ કરતા મંદિરનું કામ કરાવવાની જવાબદારી તેમના પર સોંપી દીધી.

વાર્તામાંથી બોધ : આ વાર્તામાંથી બોધપાઠ મળે છે કે લોભ કરવો ખોટો છે. હંમેશા સાદા અને સારા મનથી કામ કરવું જોઈએ. આમ કરવાથી તમારે ક્યારેય લોકોની સામે શરમાવું પડતું નથી.