વિક્રમ વેતાળની શરૂઆતની વાર્તા : વાંચો કેવી રીતે થઈ વિક્રમ અને વેતાળની પહેલી મુલાકાત

0
629

વિક્રમ વેતાળની શરૂઆતની વાર્તા કઈક આ મુજબ છે. ઘણા સમય પહેલાની વાત છે. રાજા વિક્રમાદિત્ય ઉજ્જયિની નામના રાજ્યમાં શાસન કરતા હતા. રાજા વિક્રમાદિત્યના ન્યાય, કર્તવ્યનિષ્ઠા અને દાનની ચર્ચા આખા દેશમાં પ્રસિદ્ધ હતી. આ જ કારણ હતું કે તેમના દરબારમાં દૂર-દૂરથી લોકો ન્યાય મેળવવા આવતા હતા. રાજા પોતાના દરબારમાં દરરોજ લોકોની સમસ્યાઓ સાંભળતો અને તેનું નિવારણ કરતો.

એક દિવસની વાત છે. રાજદરબાર ભરાયો હતો. ત્યારે એક સાધુ વિક્રમાદિત્યના દરબારમાં આવે છે અને રાજાને ફળ આપીને ચાલ્યો જાય છે. રાજા તે ફળ ખજાનચીને આપે છે. તે દિવસ પછી સાધુ દરરોજ રાજાના દરબારમાં આવવા લાગ્યા. તેનું રોજનું કામ હતું કે તે રાજાને ફળ આપતો અને ચૂપચાપ ચાલ્યો જતો. રાજાએ સાધુ દ્વારા દરરોજ આપવામાં આવતું ફળ પણ ખજાનચીને આપી દેતા. આમ કરતાં કરતાં લગભગ 10 વર્ષ વીતી ગયા.

એક દિવસ, જ્યારે સાધુ ફરીથી રાજાના દરબારમાં આવે છે અને ફળ આપે છે, ત્યારે આ વખતે રાજાએ ખજાનચીને ફળ ન આપ્યું અને ત્યાં હાજર એક પાળેલા વાંદરાને આપી દીધું. આ વાંદરો એક સુરક્ષા સૈનિકનો હતો, જે ભાગીને અચાનક રાજા પાસે આવે છે.

જ્યારે વાંદરો તે ફળ ખાવા માટે ખેંચે છે, ત્યારે તે ફળની વચ્ચેથી એક કિંમતી રત્ન નીકળે છે. તે રત્નનું તેજ જોઈને રાજદરબારમાં હાજર તમામ લોકો આશ્ચર્યચકિત થઈ જાય છે. આ નજારો જોઈને રાજા પણ આશ્ચર્યચકિત થઈ જાય છે. રાજા ખજાનચીને સાધુ દ્વારા અગાઉ આપેલા તમામ ફળો વિશે પૂછે છે.

રાજાના પૂછવા પર ખજાનચી કહે છે કે મહારાજ, મેં તે બધાં ફળો શાહી કોષમાં સુરક્ષિત રાખ્યા છે. હું હવે તે બધા ફળોને હમણાં લઈને આવું છું. થોડી વાર પછી ખજાનચી આવે છે અને રાજાને કહે છે કે બધા ફળ સડી ગયા છે. તેમની જગ્યાએ કિંમતી રત્નો બચેલા છે. આ સાંભળીને રાજા ખૂબ જ ખુશ થાય છે અને બધા રત્નો ખજાનચીને સોંપી દે છે.

આગલી વખતે જ્યારે સાધુ ફળ લઈને ફરી વિક્રમાદિત્યના દરબારમાં પહોંચે છે, ત્યારે રાજા કહે છે, “સાધુ, જ્યાં સુધી તમે મને ન કહો કે તમે મને દરરોજ આટલી કિંમતી ભેટ કેમ આપો છો, ત્યાં સુધી હું તમારું ફળ સ્વીકારીશ નહીં?

રાજાની આ વાત સાંભળીને સાધુ તેને એકાંત સ્થળે વાત કરવાનું કહે છે. તેને એકાંતમાં લઈ જઈને સાધુ રાજાને કહે છે કે મારે મંત્ર ધ્યાન કરવું છે અને તે અભ્યાસ માટે મારે એક બહાદુર માણસની જરૂર છે. મને તમારા કરતાં વધારે બહાદુર વ્યક્તિ કોઈ ન મળી શકશે, તેથી હું તમને આ કિંમતી ભેટ આપું છું.

ભિક્ષુની વાત સાંભળીને રાજા વિક્રમાદિત્ય તેને મદદ કરવાનું વચન આપે છે. પછી સાધુ રાજાને કહે છે કે આગામી અમાસની રાત્રે તેને નજીકના સ્મશાનગૃહમાં આવવું પડશે, જ્યાં તે મંત્ર ધ્યાનની તૈયારી કરશે. આટલું કહીને સાધુ ત્યાંથી ચાલ્યા જાય છે.

અમાસનો દિવસ આવતા જ રાજાને સાધુના શબ્દો યાદ આવે છે અને તે વચન મુજબ સ્મશાનગૃહમાં પહોંચે છે. રાજાને જોઈને સાધુ ખૂબ પ્રસન્ન થાય છે. સાધુ કહે, “હે રાજા, તમે અહીં આવ્યા, મને બહુ આનંદ થયો કે તમને તમારું વચન યાદ રહ્યું. હવે અહીંથી પૂર્વ દિશા તરફ જાઓ. ત્યાં તમને મહાસ્મશાન ઘાટ મળશે. એ સ્મશાનમાં એક વિશાળ શીશમનું ઝાડ છે. તે ઝાડ પર એક મૃતદેહ લટકી રહ્યો છે. તમારે એ મૃતદેહ મારી પાસે લાવવી પડશે. સાધુની વાત સાંભળીને રાજા સીધો જ એ મૃતદેહને લાવવા જાય છે.

મહાસ્મશાનગૃહમાં પહોંચ્યા પછી, રાજા એક વિશાળ શીશમના ઝાડ પર લટકતું મૃતદેહને જુએ છે. રાજા તેની તલવાર ખેંચે છે અને ઝાડ સાથે બાંધેલી દોરડું કાપી નાખે છે. દોરડું કાપતાની સાથે જ મૃતદેહ જમીન પર પડે છે અને જોરથી ચીસોનો અવાજ આવે છે.

દર્દનાક ચીસો સાંભળીને રાજાને લાગે છે કે કદાચ એ કોઈ મૃત વ્યક્તિ નથી, પણ જીવિત વ્યક્તિ છે. થોડા સમય પછી, જ્યારે મૃતક જોરથી હસવા લાગે છે અને પછી ઝાડ પર લટકી જાય છે, ત્યારે વિક્રમ સમજે છે કે આ મૃતદેહ પર વેતાળ ચઢ્યો છે. ઘણી મહેનત પછી, વિક્રમ વેતાળને ઝાડ પરથી ઉતારે છે અને તેના ખભા પર લટકાવી દે છે.

આ જોઇને વેતાળ વિક્રમને કહે છે, “વિક્રમ, મેં તારી હિંમતને જોઈ લીધી છે. તમે ખૂબ જ પરાક્રમી છો. હું તારી સાથે આવીશ, પણ મારી એક શરત છે કે આખ્ખા રસ્તે તમારે કાઈ પણ બોલવાનું નથી.” વિક્રમ માથું હલાવીને હા માં વેતાળની વાતનો સ્વીકાર કરે છે.

આ પછી વેતાળ વિક્રમને કહે છે કે રસ્તો લાંબો છે, તેથી આ માર્ગને રોમાંચક બનાવવા માટે, હું તમને એક વાર્તા કહીશ. તો આ હતી રાજા વિક્રમ, યોગી અને વેતાળની વિગતવાર શરૂઆતની વાર્તા. અહીંથી જ શરૂ થાય છે વેતાળ પચીસીની 25 વાર્તાઓની સફર, જે વેતાળ એક પછી એક વિક્રમને સંભળાવે છે. વાર્તાઓના વિક્રમ-વેતાળના આ ભાગોમાં તમને વેતાળ પચીસીની બધી વાર્તાઓ દરરોજ અમારા પેજમાં વાંચવા મળશે, એટલા માટે અમારા પેજ સાથે જોડાયેલા રહો.

વાર્તામાંથી પાઠ : એક રાજાએ હંમેશા વિક્રમાદિત્ય જેવો બહાદુર અને પરાક્રમી હોવો જોઈએ. તો જ તે પોતાની પ્રજાનું રક્ષણ કરી શકશે.