ભાગવત રહસ્ય 111: યમના દરબારમાં તમે કરેલા પાપની સાક્ષી કોણ આપે છે તે જાણવા આ કથા વાંચો.

0
1033

ભાગવત રહસ્ય – ૧૧૧

જીવ હાય-હાય કરતો એકલો જ જાય છે. અંતકાળે યમદુતો તેને કંઈ રડાવતા નથી. પણ ઘરની મમતા રડાવે છે. ઘર છોડવું તેને ગમતું નથી અને યમદુતો તેને ધક્કો મા-રે-છે. પત્ની, પુત્ર, પૈસા છોડવા તેને ગમતા નથી. યમદૂત તેને મા-ર-તા નથી પણ ઘરની મમતા તેને મા-રે-છે અને રડાવે છે. જાણે છે કે હું જઈશ ત્યારે કોઈ સ્ત્રી, પુત્ર સાથે આવશે નહિ, મારે એકલાને જ જવું પડશે. છતાં વિવેક રહેતો નથી.

અંતકાળમાં બે યમદૂતો આવે છે – પાપ પુરુષ અને પુણ્ય પુરુષ. પાપ પુરુષ કહે છે : તેં બહુ પાપ કર્યા છે. એમ કહી મા-રે-છે. પુણ્ય પુરુષ કહે છે : તને પુણ્ય કરવાની તક આપી છતાં પણ તેં પુણ્ય કેમ કર્યું નહિ? ભક્તિ કરવાનો તને અવસર આપ્યો હતો પણ ભક્તિ કેમ કરી નહિ? તેમ કરીને મા-રે-છે. આ જીવ મ-રે-છે ત્યારે અતિશય તરફડે છે.

યમદૂતોની ગતિ પગથી આંખ સુધીની હોય છે. બ્રહ્મરંઘ્ર (દશમ દ્વાર)માં જે પ્રાણને સ્થિર કરે છે, તેને યમદૂતો કંઈ કરી શકતા નથી. શાસ્ત્રમાં એવું લખ્યું છે કે દશમ દ્વારથી જીવ અંદર આવે છે, અને જો તે દ્વારમાંથી જીવ બહાર નીકળે તો મુક્તિ મળે છે. અતિ પુણ્યશાળી હોય તો તે જીવ પ્રભુના દરબારમાં જાય છે.

આંખમાંથી જીવ બહાર નીકળે તો તે જીવ સ્વર્ગ લોકમાં જાય છે. મુખમાંથી જીવ બહાર નીકળે તો તે જીવ મનુષ્ય યો-નિ-માં ફરીથી જાય છે. મુખથી નીચે અને ડુંટીથી ઉપરના ભાગમાંથી જીવ બહાર નીકળે તો પશુ-પક્ષીની યો-નિ-માં જાય છે. ડુંટીથી નીચેના ભાગમાંથી જીવ બહાર નીકળે તો પ્રેત યો-નિ-માં જીવ જાય છે.

મ-ર્યા-પ-છી પૂર્વજન્મ યાદ આવતો નથી. સ્થૂળ શરીરની અંદર સૂક્ષ્મ શરીર છે. અને તેની અંદર કારણ શરીર (વા સનાઓ) છે. યમદૂતો જીવાત્માને સૂક્ષ્મ શરીર (અને કારણ શરીર-વા સનાઓ) સાથે યમપુરીમાં લઇ જાય છે. અતિપાપી માટે યમપુરીનો માર્ગ અતિ ભયંકર છે. રસ્તામાં એને ત્રણસો કુતરાં કરડવા આવે છે. ગરમ રેતી પર ચાલવું પડે છે. ત્યારે એકલો રડતો રડતો જીવ જાય છે. તેને કોઈ સાથ આપતું નથી.

આ પંથે માત્ર ધર્મ (સ્વધર્મ) જ સાથ આપે છે. ધર્મ જીવને ધીરજ આપે છે કે હું તને બચાવીશ. (ધર્મ સાચો મિત્ર છે.) ચિત્રગુપ્ત જીવાત્માએ કરેલાં પાપ-પુણ્ય, જીવાત્માને યમદરબારમાં સંભળાવે છે.

ચિત્રગુપ્ત = ચિત્તની ગુપ્ત વાતો જાણનાર. ચિત્તની ગુપ્ત વાતો જાણે તેને ચિત્રગુપ્ત કહે છે. સાક્ષીમાં સૂર્યદેવ અને વાસુદેવ છે. દિવસના કરેલા પાપની સાક્ષી સૂર્યદેવ આપે છે. રાતના પાપની વાસુદેવ.(આત્મા-પરમાત્મા). કેટલાંક બારણા બંધ કરીને પાપ કરે છે. મને કોઈ જોતું નથી. પણ તારો બાપ જે અંદર બેઠો છે તે તો જુએ છે ને?

પૃથ્વી, ચંદ્ર, સૂર્ય વગેરે ચૌદ સાક્ષીઓ છે. તે પરમાત્માના સેવકો છે. તે સાક્ષી આપે છે કે અમે તેને પાપ કરતા નજરે જોયું છે. પાપની જેમ પુણ્યની પણ સાક્ષી અપાય છે. પછી જીવાત્માએ તે કબુલ કરવું પડે છે. તે પછી પાપ-પુણ્ય પ્રમાણે જીવની ગતિ નક્કી થાય છે.

પાપ વધુ હોય તો નરકની સજા થાય છે. પાપ-પુણ્ય સરખા હોય તો તે ચંદ્રલોકમાં જાય છે. પુણ્ય હોય તો તે સ્વર્ગમાં જાય છે. સ્વર્ગમાં પુણ્ય ભોગવીને પુણ્યનો ક્ષય કરીને, પુણ્ય ખૂટી જાય એટલે ફરી મનુષ્ય લોકમાં જન્મ લેવો પડે છે. ચોર્યાસી લાખનું ચક્કર કહે છે. જન્મ મ-ર-ણ-નું દુઃખ જ્યાં સુધી છે ત્યાં સુધી જીવને શાંતિ નથી. જીવને શાંતિ ત્યારે થાય જયારે મનુષ્ય યો-નિ-માં તે પરમાત્માનો સાક્ષાત્કાર કરે.

– પૂ. ડોંગરેજી મહારાજ.

(શિવોમ પરથી.)